تحليل آزمايشگاهي و عددي به منظور ارزيابي تأثير هندسه و اندازه مغزه بر مقاومت فشاري تك محوره بتن

جهت ارزيابي مقاومت بتن در يك ساختار موجود، روش نيمه مخرب به صورت برجا همواره چالش ­برانگيز است. در برخي مواقع، ناگزير به اعمال آزمايش مغزه­ گيري بر روي اعضايي مانند ستون بوده كه انجام آزمايش مغزه ­گيري در ستون موجب ايجاد حفره استوانه ­اي يا مكعب شكل در آن مي ­گردد كه وجود اين حفره اثر منفي در ظرفيت باربري عضو داشته باشد. به بيان ديگر، هندسه آزمايش مغزه و نيز نسبت حجم و عرض/قطر حفره نسبت به ساختگاه در بتن باعث تاثير روي عضو شده و بر همين مبنا نسبت­ هاي مذكور تأثير بسزايي در سنجش مقاومت ساختگاه دارد. در اين تحقيق، اثر حفره بر مقاومت فشاري 8 سري 5 تايي نمونه بتن با ابعاد 15×15× 15 با اندازه­ هاي مختلف و نيز هندسه استوانه و مكعبي تهيه شد. رابطه خطي مقاومت فشاري تك محوره بتن و نسبت قطر حفره به عرض نمونه و رابطه مقاومت فشاري تك محوره بتن و نسبت حجم حفره و حجم نمونه بر اساس مدل آزمايشگاهي و عددي به صورت بار عمود بر حفره حاصل شد. نتايج حاصله نشان مي­دهد، چنانچه به ترتيب حجم و قطر حفره حدود 14 و 60 درصد حجم و عرض نمونه باشد، مي ­تواند تا 58 و 74 درصد مقاومت فشاري تك محوره را تقليل دهد.