فعاليت متانوژنيك در توليد بيوگاز از هضم مشترك بي‌هوازي خشك و تر زباله جامد شهري و لجن فاضلاب

در سال هاي اخير، مديريت مواد زائد شهري به يك مشكل جهاني و از مهم ترين دغدغه هاي زيست محيطي تبديل شده است. توليد انرژي به صورت بيوگاز، راه حلي قابل قبول و شناخته شده است. هدف از اين تحقيق، تعيين نسبت اختلاط بهينه از هضم مشترك زباله شهري و لجن فاضلاب و سپس تأثير هضم بي‌هوازي خشك و تر بر نسبت اختلاط بهينه با استفاده از بيوراكتورهاي غيرپيوسته در مقياس پايلوت بوده است. آزمايشات در هاضم هايي از جنس شيشه به حجم L1 و در دماي °C 37 با درصدهاي مختلف جامد كل (5، 10، 15، 20 و 25 درصد) در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد. حجم بيوگاز توليد شده، ميزان متان و تغييرات pH به صورت روزانه اندازه‌گيري شد. جامد كل، جامد فرار، درصد كربن و نيتروژن موجود در ماده خام و همچنين نسبت كربن به نيتروژن توسط استاندارد APHA اندازه گيري شد. بيشترين عملكرد متان در نسبت اختلاط زباله شهري و لجن فاضلاب 60:40 به دست آمد. براساس نسبت مطلوب، اثر درصدهاي مختلف جامد كل مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بيشترين عملكرد متان در هضم تر (5 و 10 درصد جامد كل) و با بيش ترين حذف جرم ماده فرار به‌دست آمد. هضم تر به‌طور قابل‌توجهي باعث بهبود تجزيه پسماند آلي شد به طوري كه پس از 32 روز، توليد بيوگاز در 5 درصد جامد كل 63.9 درصد بيشتر از هاضم 25 درصد جامد كل بود. حداكثر توليد متان براي هاضم هاي 5، 10، 15 ، 20 و 25 درصد جامد كل به ترتيب 230.3، 196.8، 159.5، 129.4 و 83.3 mL/g VS به دست آمد.