مقايسه اثر داروي ترانكزاميك اسيد و دسموپرسين وريدي در كاهش ميزان خونريزي هنگام عمل سپتورينوپلاستي

سابقه و هدف: خونريزي يكي از مشكلات رايج در بيماران تحت عمل جراحي سپتورينوپلاستي است كه مي تواند روي سير و شرايط بيماران در هنگام و پس از عمل موثر باشد. بنابراين، اين مطالعه براي بررسي و مقايسه اثر دو داروي ترانكزاميك اسيد و دسموپرسين وريدي در كاهش ميزان خونريزي هنگام عمل سپتورينوپلاستي انجام شده است. مواد و روش ها: در اين مطالعه مداخله اي كه به صورت يك كارآزمايي باليني تصادفي انجام شد، تعداد 105 نفر از بيماران تحت عمل جراحي سپتورينوپلاستي در بيمارستان فيروزگر و حضرت فاطمه تهران در سال 1398 به صورت در دسترس انتخاب شدند، به صورت تصادفي در يكي از سه گروه ترانكزاميك اسيد و دسموپرسين وريدي و دارونما تقسيم شدند، ميزان خونريزي و رضايت مندي تيم جراحي و تغييرهاي هموديناميك در سه گروه تعيين شده و مقايسه شد. يافته ها: ميزان رضايت مندي در گروه دسموپرسين بيش از دو گروه ترانكزاميك و دارونما بود (P=0.0001). ميزان خونريزي در بيماران بررسي شده در گروه دسموپرسين كمتر از دو گروه ترانكزاميك و دارونما بود (P=0.0001). تغييرهاي هموديناميك در سه گروه اختلاف آماري نداشت. نتيجه گيري: ترانكزاميك اسيد و دسموپرسين وريدي اثربخشي خوبي در كاهش ميزان خونريزي هنگام عمل سپتورينوپلاستي دارند كه به خصوص در مورد دسموپرسين بيشتر هم است.