تاملي در سمانتيك و متافيزيك قابليت‌ها

هدفِ نخستِ مقالۀ حاضر معرفيِ مبحثِ قابليت‌ها در فلسفۀ تحليلي و روايتِ تاريخِ آن از زاويۀ مسئله‌هاي سمانتيكي و متافيزيكيِ آن‌ها است. براي اين منظور من ابتدا پرسشِ سمانتيكي و پرسشِ متافيزيكي در قبالِ قابليت‌ها را از هم تفكيك مي‌كنم. سپس پنج رويكردِ سمانتيكِ مختلف به قابليت‌ها (يعني تحليلِ شرطيِ ساده، تحليل‌ناپذير دانستن، تحليل‌هاي شرطيِ اصلاح‌شده، تحليلِ نوعي و تحليلِ مدرج) و متافيزيك‌هاي متناظر با آن‌ها را معرفي مي‌نمايم. به نظرِ من نقدهايي كه بر تحليلِ شرطيِ ساده و تحليل‌هاي شرطيِ اصلاح‌شده وارد آمده است براي ردِّ آن‌ها كافي است. من علاوه بر روايتِ اين نقدها سه نقدِ جديد عليهِ تحليلِ نوعي و دو نقدِ تازه نيز بر تحليلِ مدرج وارد مي‌كنم. در نتيجه از ديدِ من رويكردِ سمانتيكي كه قابليت‌ها را تحليل‌ناپذير مي‌داند ارجح است. اين تحليل‌ناپذيري و به همراهِ امكانِ قابليت‌هايي كه هرگز به نمايش در نمي‌آيند دلايلِ خوبي را براي رويكردِ متافيزيكيِ قابليت‌باوري فراهم مي‌آورد.