خودتنظيمي زناشويي در زنان متاهل بر اساس طرحواره‌هاي هيجاني و سيستم‌هاي رفتاري: با تأكيد بر نقش واسطه‌اي سبك تبادل اجتماعي در روابط بين فردي

هدف: هدف پژوهش حاضر، مدل‌يابي خودتنظيمي زناشويي بر اساس طرحواره‌هاي هيجاني و سيستم‌هاي رفتاري و با نقش ميانجي سبك‌هاي تبادل اجتماعي بود. روش‌: اين مطالعه، توصيفي و بر اساس طرح همبستگي بود. جامعه آماري شامل دانشجويان زن متاهل دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج در سال تحصيلي1400-1399 بود كه تعداد 420 نفر بر اساس روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به پرسشنامه‌هاي خودتنظيمي زناشويي ويلسون و همكاران، طرحواره‌هاي هيجاني ليهي، سيستمهاي رفتاري كارور و وايت و سبكهاي تبادل اجتماعي ليبمن و همكاران پاسخ دادند. داده ها بر اساس معادلات ساختاري و با نرم‌افزار AMOS تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: بر اين اساس علاوه بر معنادار شدن اثر مستقيم طرحواره‌هاي هيجاني (انطباقي و غيرانطباقي) و فعال‌سازي رفتاري بر خودتنظيمي زناشويي، سبك‌هاي انصاف و فردگرايي به صورت مثبت اثر فعال‌سازي رفتاري و طرحواره‌هاي هيجاني انطباقي را بر خودتنظيمي زناشويي و سبك فردگرايي به صورت منفي اثر بازداري رفتاري و طرحواره‌هاي هيجاني غيرانطباقي را بر خودتنظيمي زناشويي ميانجي‌گري مي‌كند. نتيجه‌گيري: علاوه بر نقش مثبت طرحواره‌هاي هيجاني انطباقي، فعال‌سازي رفتاري و سبك تبادل انصاف در خود تنظيمي زناشويي ، سبك‌ تبادل اجتماعي فردگرايي بر اساس نوع طرحواره‌هاي هيجاني و سيستم‌هاي مغزي –رفتاري مي‌تواند كاركرد متفاوتي در خودتنظيمي زناشويي در زنان متاهل داشته باشد و به گونه‌اي متفاوت برآورد سود و هزينه در روابط را تحت تاثير قرار دهد.