پيش‌بيني درد ذهني (روان‌شناختي) بر اساس سرمايه روان‌شناختي در افراد داراي تجربه سوگ ناشي از كرونا: نقش ميانجيگري حمايت اجتماعي

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين پيش‌بيني درد ذهني (روان‌شناختي) بر اساس سرمايه روان‌شناختي در افراد داراي تجربه سوگ ناشي از كرونا با نقش ميانجيگري حمايت اجتماعي ادراك شده بود. روش پژوهش: طرح پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري افراد داراي تجربه سوگ خويشاوندان نزديك (پدر، مادر، فرزند، خواهر، برادر) ناشي از ويروس كرونا در سال 1400 شهر تهران بود كه با استناد به نظر هويت و كرامر (2004) 432 نفر به صورت هدفمند انتخاب و به مقياس درد ذهني توسط اورباخ و ميكلينسر (2003)، پرسشنامه سرمايه روان‌شناختي لاتنز و همكاران (2007) و مقياس حمايت اجتماعي ادراك شده زيمت و همكاران (1988) پاسخ دادند. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير و معادلات ساختاري و با به كارگيري نرم افزارهاي spss, Amoss تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج ضرايب همبستگي نشان داد كه بين سرمايه روان‌شناختي (0.38 = r، 0.01 p ) و مؤلفه‌هاي آن (خودكارآمدي، اميدواري، تاب‌آوري و خوش‌بيني) با حمايت اجتماعي ادراك شده رابطه مثبت و معني‌دار وجود دارد (0.01 p )؛ در حالي كه بين سرمايه روان‌شناختي (0.27 = r، 0.01 p ) و مؤلفه‌هاي آن (خودكارآمدي، اميدواري، تاب‌آوري و خوش‌بيني) با درد ذهني (روان‌شناختي) رابطه منفي و معني‌دار وجود دارد (0.01 p ). بين حمايت اجتماعي ادراك شده (0.36 = r،P 0/01 ) و مؤلفه‌هاي آنبا درد ذهني (روان‌شناختي) نيز رابطه منفي و معني‌دار وجود دارد (P 0/01 ). همچنين ضرايب مسير مستقيم سرمايه روان‌شناختي (0.15 =ß، 0.01 p ) به درد ذهني (روان‌شناختي) افراد داراي تجربه سوگ ناشي از كرونا منفي و معني‌دار است. ضريب مسير مستقيم حمايت اجتماعي ادراك شده به عنوان متغير ميانجي به درد ذهني (روان‌شناختي) افراد داراي تجربه سوگ ناشي از كرونا نيز منفي و معني‌دار است (0.20 =ß، 0.01 p ).