اثرات تركيبات فلاونوئيدي پوست سبز گردو بر افزايش بازده سلول درماني با كمك تمايز سلول‏هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از بافت چربي به سلول‏هاي توليد كننده انسولين درموش‏هاي صحرايي مدل ديابتي

هدف: در اين مطالعه اثر تركيبات فلاونوئيدي پوست سبز گردو را بر توليد سلول‏هاي ترشح كننده انسولين بررسي شد. مواد و روش‏ها: در اين تحقيق تجربي سلول‏هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از بافت چربي (AD-MSCs)در شرايط استريل به‏مدت21 روز در مجاورت عصاره فلاونوئيدي با دوزهاي 50 و 100 ميلي‏گرم بر ميلي‏ليتر سلول‏هاي انسولين ساز تمايز داده شدند. براي ديابتي كردن رت‏ها از استرپتوزوتوسين با دوز 60 ميلي‏گرم بر كيلوگرم استفاده شد. از رنگ‏آميزي ديتيزون (DTZ) براي حضور انسولين، از روش ايمونوفلورسانس جهت تعيين حضور پروتئين‏هاي اختصاصي سلول‏هاي بتاي پانكراس، اندازه‏گيري قند خون توسط دستگاه گلوكومتر،  سطح كراتين، اوره و اسيداوريك سرم از روش كالريمتري و از رونويسي معكوس واكنش زنجيره‏اي پلي‏مراز (RTPCR) براي ارزيابي بيان ژن PAX4   استفاده شد. نتايج: تحت شرايط فوق به‏تدريج از سلول‏هاي دوكي شكل فيبروپلاستي به سلول‏هاي مدور تغيير و سلول‏هاي انسولين ساز با استفاده از رنگ DTZ به‏رنگ قرمز رويت و ترشح انسولين را نشان دادند. بيان نشان‏گرهاي انسولينپروانسولين و گيرنده بتا اثبات شد، ميزان قند خون، اوره، اسيداوريك و كراتين كاهش و سطح بيان ژن PAX4 در گروه‏هاي تجربي اختلال معني‏داري را نشان دادند(0.05≥p). نتيجه‏گيري: نتايج به‏دست آمده نشان داد كهAD-MSCs  تحت عصاره فلاونوئيدي پوست سبز گردو توانايي تمايز به سلول‏هاي توليدكننده انسولين را دارند.