ارزيابي اثربخشي جلسات سازماني؛ شناسايي ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌ها با استفاده از روش آميخته

زمينه و هدف: امروزه منابع انساني، مهم‌ترين عامل هدايت‌كننده سازمان‌ها به‌سوي اهداف سازماني تلقي مي‌شود. در اين ميان، مديران به‌عنوان نيروهاي اصلي و پيش‌برنده سازمان با برگزاري جلساتي در تلاش هستند تا موضوعات و مسائل گوناگون پيرامون سازمان را در جلسات مطرح كرده و نسبت به حل آن‌ها اقدام كنند. از اين‌رو پژوهش حاضر با هدف شناسايي ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌هاي ارزيابي اثربخشي جلسات نگاشته شده است. روش‌شناسي: پژوهش، از لحاظ هدف، توسعه‌اي كاربردي و به روش آميخته است. بخش كيفي با روش تحليل مضمون ادبيات و پيشينه نظري و بخش كمّي با روش توصيفي پيمايشي انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش در بخش كيفي، مقالات و متون مرتبط با موضوع و در بخش كمي، مديران و كارشناسان اداره گاز تهران بودند. يافته‌ها: نتيجه تحليل، شناسايي 32 مضمون پايه، 14 مضمون سازمان‌دهنده 3 مضمون فراگير بود كه در ادامه با استفاده از روش دلفي فازي، ميزان مؤثر بودن هر يك از شاخص‌ها در ارزيابي اثربخشي جلسات تعيين شد. نتيجه‌گيري: در كل نتيجه پژوهش حاكي از آن است كه در ادبيات الگوي جامعي براي ارزيابي اثربخشي جلسات سازماني وجود ندارد و چارچوب ارائه شده مي‌تواند براي ارزيابي و ارتقاي اثربخشي جلسات سازماني بسيار مؤثر باشد.