ارائه الگوي ماندگاري سازماني مبتني بر سخاوت سازماني در دانشگاه‌هاي آزاد اسلامي شمال كشور

زمينه و هدف: با توجه به اهميت روزافزون ماندگاري و سخاوت سازماني به ويژه در دانشگاه‌ها، پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوي ماندگاري سازماني مبتني بر سخاوت سازماني در دانشگاه‌هاي آزاد اسلامي شمال كشور انجام شد. روش‌شناسي: روش پژوهش كيفي با استفاده از روش نظريه زمينه‌اي و داده‌هاي مورد نياز با به‌كارگيري مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختار يافته، جمع‌آوري شد. جامعه آماري متشكل از اساتيد و خبرگان مديريت سازماني است. از روش نمونه‌گيري هدف‌مند استفاده شده است. پس از مصاحبه عميق با 12 نفر از نمونه‌هاي منتخب، اشباع به دست آمد و مصاحبه‌ها پياده‌سازي شدند. روايي مصاحبه بر اساس مقبوليت، انتقال‌پذيري و تأييدپذيري مورد تأييد قرار گرفت و پايايي مصاحبه‌ها بر اساس روش بازآزمون برابر با 0.74 به‌دست آمد.يافته‌ها: با استناد به نتايج تحليل يافته‌هاي حاصل از كدگذاري، مدل كيفي مذكور با 16 كد محوري در قالب ابعاد 6 گانه مدل الگوواره‌اي شناسايي شدند. بر اساس نتايج شرايط علّي مشتمل بر (عوامل سازماني، نگرشي، فردي، محيطي و شغلي)؛ شرايط زمينه‌اي شامل (توسعه عوامل وضعيتي و رفتارهاي سخاوت‌مندانه و توسعه نيروي انساني)؛ شرايط مداخله‌گر (نبود تفكر نهادي و سخاوت‌مندانه در مديران، دگرگوني سازماني و عوامل محرك)؛ راهبردها (تدوين نظام شايسته‌سالاري و عدالت در توسعه سازماني، طرح جامع نظام توسعه سازماني سخاوت‌مندانه و تدوين برنامه‌هاي فرهنگي) و پيامدها شامل (پيامدهاي اجتماعي و پيامدهاي سازماني) بوده است.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج مي‌توان بيان كرد كه با استفاده از توسعه عوامل‌هاي مبتني بر سازماني و فردي و نيز استفاده از رفتارهاي سخاوت‌مندانه مديران بتوان سبب ماندگاري كاركنان مبتني بر سخاوت سازماني شد.