نقش و جايگاه حنين بن اسحاق و ابن سينا در تكامل دانش چشم‌پزشكي

فاقد عنوان لاتين

با تثبيت عباسيان، نفوذ ايرانيان، انتقال علوم به بغداد و آغاز به كار بيت‌الحكمه، فعاليت علمي در آنجا رونق يافت و مسلمانان در شاخه‌هاي مختلف علوم به‌ويژه پزشكي، به پيشرفت‌هايي دست يافتند. فراواني كتاب‌هاي مربوط به چشم‌پزشكي از اقبال اين حوزه از پزشكي نسبت به ساير شاخه‌هاي پزشكي حكايت دارد. پژوهش حاضر به‌منظورِ بررسي ميزان تغييرات چشم‌پزشكي از قرن سوم تا قرن پنجم انجام ‌شده است. نتايج پژوهش كه از راه بررسي تطبيقي كتب دو پزشك موردِنظر به‌دست‌آمده، نشان مي‌دهد؛ ابن‌اسحاق (264- 194 ق)، در كتاب العشر به‌عنوان نخستين كتاب آموزش چشم‌پزشكي با ارجاعات به پزشكان يوناني و استفاده از لغات يوناني وامدار آنها است اما ابن‌سينا (428 – 370 ق)، در بخش چشمِ كتاب قانون به‌عنوانِ شاخص‌ترين اثر پزشكي دوران طلايي، ضمن تغيير نام‌ها، بيماري‌هاي بيشتري را كه محصول تجربه‌اش بوده، معرفي كرده است و همچنين قانون از انسجام منطقي و عقلي بهتري برخوردار است كه بي‌تأثير از دانش فلسفي وي نبوده است.

فاقد چكيده لاتين