تدوين مدل ساختاري پيش‌بيني طرحواره‌هاي ناسازگار بر اساس شيوه‌هاي فرزندپروري با ميانجي‌گري سبك‌هاي دلبستگي و خلق و خو

مقدمه: خانواده نخستين محيط اجتماعي است كه در رشد و تحول عاطفي افراد موثر است. پژوهش حاضر با هدف تدوين مدل ساختاري پيش بيني طرحواره‌هاي ناسازگار، بر اساس شيوه ‌هاي فرزندپروري با ميانجي‌گري سبك‌هاي دلبستگي و خلق و خو دانشجويان انجام گرفت. روش كار: پژوهش حاضر، همبستگي و از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعه مورد مطالعه آن كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج در نيمسال دوم سال تحصيلي 1400-1399 بودند، كه از ميان آنان به روش نمونه‌گيري در دسترس و آنلاين نمونه 380 نفري انتخاب شد. براي جمع آوري داده از پرسشنامه ‌هاي طرحواره Young 1990، سبك اقتدار والدين Buri 1991، دلبستگي بزرگسالان Hazan و Shaver 1987 و سياهه سرشت و منش Cloninger 1994 استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و مدل معادلات ساختاري در نرم افزار SPSS21 و نرم افزار AMOS24 استفاده شد. يافته ‌ها: نتايج نشان داد مدل آزمون شده از برازش مناسبي برخوردار است. همچنين نتايج نشان داد كه سبك فرزندپروي مقتدرانه با ميانجي‌گري سبك دلبستگي ايمن و سبك‌هاي فرزندپروري مستبدانه و سهل‌گيرانه با ميانجي‌گري سبك دلبستگي اجتنابي اثر غيرمستقيم بر طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه دارند (0.01 P). سبك فرزندپروري مقتدرانه با ميانجي‌گري خودراهبري، همكاري و خودفراروي و سبك فرزندپروري مستبدانه با ميانجي‌گري پشتكار، خودراهبري و همكاري و سبك فرزندپروي سهل‌گيرانه با ميانجي‌گري آسيب‌پرهيزي بر طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه دانشجويان اثر علّي و غيرمستقيم دارند (0.01 P). نتيجه ‌گيري: با توجه به رابطه بين شيوه هاي فرزندپروري و خلق و خو با طرحواره‌هاي ناسازگار، از نتايج پژوهش حاضر مي توان براي تبيين عوامل موثر بر طرحواره‌هاي ناسازگار و همچنين به عنوان الگويي مناسب براي طراحي برنامه‌هاي جامع پيشگيري از طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه بهره برد.