بررسي نقش برنامه درسي پنهان در تقويت هوش اخلاقي دانش‌آموزان

هدف پژوهش تعيين رابطه برنامه درسي پنهان باهوش اخلاقي دانش‌آموزان مدارس متوسطه بود. اين پژوهش ازلحاظ هدف كاربردي، ازلحاظ رويكرد كمي، ازلحاظ شيوه گردآوري اطلاعات پيمايشي، و از لحاظ نوع تحليل: همبستگي مبتني بر مدل‌سازي معادلات ساختاري بود. جامعه ي آماري تحقيق كليه دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول و دوم متوسطه ناحيه 3 قم بودند (20918 نفر)، حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 384 نفر بود كه به شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و درنهايت 379 پرسشنامه معتبر مورد تحليل قرار گرفت. براي گردآوري داده‌ها از دو پرسشنامه استاندارد هوش اخلاقي لنيك و كيل با پايايي آلفاي كرونباخ 91/0 و پرسشنامه برنامه درسي پنهان تقي پور و غفاري با پايايي آلفاي كرونباخ 83/0 استفاده گرديد. يافته‌ها نشان داد كه سازه‌هاي هوش اخلاقي و برنامه درسي از روايي سازه لازم برخوردار مي‌باشند و در روابط ساختاري، بين برنامه درسي پنهان مدارس و هوش اخلاقي دانش‌آموزان رابطه مثبت و معني‌دار 51/0 وجود دارد. بررسي وزن هاي رگرسيوني نشان داد كه در بين مؤلفه‌هاي برنامه درسي پنهان، مؤلفه مكانيسم تشويق و تنبيه با وزن رگرسيوني 38/0، روابط موجود در مدرسه با وزن رگرسيوني 61/0 و فناوري اطلاعات و ارتباطات با وزن رگرسيوني 45/0 به ترتيب بيشترين نقش را در تبيين هوش اخلاقي داشتند. با توجه به يافته‌هاي تحقيق و رابطه مثبت برنامه درسي پنهان بر هوش اخلاقي پيشنهاد مي‌شود برنامه ريزان درسي و مجريان و معلمان از ظرفيت برنامه درسي پنهان براي تقويت هوش اخلاقي دانش‌آموزان غافل نباشند.