مقايسه تاثير تمرينات تقويتي و هوازي (راه رفتن) برتعادل بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو

هدف: آرتروز زانو شايع‌ترين اختلالات اسكلتي عضلاني است و به كاهش تعادل در طي زندگي روزمره كمك مي‌كند. اين مطالعه به منظور مقايسه تأثيرات برنامه پياده‌روي هوازي و برنامه تمرين قدرتي بر بهبود تعادل در زنان مبتلا به استئوآرتريت طراحي شده است. مواد و روش‌ها: 40خانم مبتلا به استئوآرتريت زانو به طورتصادفي در دو گروه آزمايشي (برنامه پياده‌روي هوازي و تمرينات قدرتي) قرار گرفتند. هر دو گروه 3 روز در هفته و به مدت 4 هفته ورزش كردند. قبل و بعد از مداخله شاخص تعادل كلي استاتيك و پويا سه بار توسط سيستم تعادل Biodex ارزيابي شد و ميانگين هر شاخص ثبت شد. يافته‌ها: نمره تعادل ايستا با چشم باز در گروه پياده‌روي هوازي به طور معني‌داري بهبود يافت (031/0=P). اما اين شاخص در گروه تمرين قدرتي تغيير معني‌داري نداشت. از نظر ساير نمرات تعادل پويا و استاتيك تفاوت معني‌داري بين دو گروه مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه تمرين هوازي بر تعادل ايستا با چشم باز موثر است اما اين مداخلات تأثير معني‌داري بر تعادل ديناميك و تعادل ايستا با چشم بسته ندارد. مطالعه ديگر با حجم نمونه بيش‌تر توصيه مي‌شود.