بررسي ميزان غلظت نيترات زه‌آب خروجي از خاك تحت تاثير كاربرد بيوچار ذرت علوفه‌اي در كشت فلفل دلمه‌اي

با توجه به محدوديت دسترسي به منابع آب، افزايش جمعيت و افزايش سطح بهداشت، حفظ كيفيت منابع آب زيرزميني امري مهم است. توسعه كشاورزي و كاربرد مداوم كود در اراضي تحت كشت منجر به آلودگي منابع آب زيرزميني مي‌گردد. به منظور بررسي اثر بيوچار ذرت علوفه‌اي و كاربرد كود اوره تحت كشت فلفل دلمه‌اي، يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كامل تصادفي در 9 تيمار و 3 تكرار انجام شد. تيمارها شامل سه سطح بيوچار صفر، 2 و 5 درصد وزن خاك و سه سطح نياز كودي اوره 75، 100 و 120 درصد بود. يك نشاء فلفل دلمه‌اي در مرحله 4 برگي در گلدان‌هاي حاوي 5 كيلوگرم خاك و بيوچار منتقل شد، سپس در سه مرحله‌ي ابتدايي، مياني و پاياني كشت و در هر مرحله 236، 314 و 376 ميلي‌گرم در كيلوگرم نيتروژن از منبع كود اوره به هر گلدان اضافه شد. در مراحل مختلف كشت، شامل مرحله ابتدايي، مياني و پاياني نيترات زهاب خروجي و در مرحله پاياني اندازه‌گيري نيترات خاك و ميوه صورت گرفت. نتايج نشان داد كه كاربرد بيوچار ذرت علوفه‌اي به مقدار 2 درصد تجمع نيترات در خاك را در تيمار اوره كاربردي 376 ميلي‌گرم در كيلوگرم به ميزان 4/66 درصد نسبت به تيمار شاهد افزايش داد. غلظت آبشويي نيترات در مرحله پاياني كشت در تمامي تيمارها روند نزولي داشت و بيشترين مقدار كاهش غلظت نيترات در تيمار 5 درصد بيوچار و 236 گرم بر كيلوگرم معادل 72 درصد مشاهده شد. همچنين كاربرد بيوچار، غلظت نيترات ميوه در تيمار 2 درصد بيوچار و 236 گرم بر كيلوگرم كود اوره را 4/44 درصد نسبت به شاهد كاهش داد.