ايمني روان‌شناختي زنان و راهبردهاي مديريت آن: پژوهشي كيفي در زنان عضو هيئت علمي دانشگاه‌هاي ايران

ايمني روان‌شناختي ناشي از ادراك از ميزان ريسك و تهديدات محيطي بوده و بيانگر احساسي است كه فرد در يك محيط بتواند بي‌دغدغه اظهارنظر كند و از سرزنش شدن هراسي نداشته باشد. هدف از اين مطالعه، ارائه مدل ايمني روان‌شناختي زنان با تمركز بر علل و پيامدها در دانشگاه هاي برتر شمال شرق كشور با استفاده از رويكرد تفسيري و روش كيفي مي باشد. استراتژي اين تحقيق، داده بنياد مبتني بر طرح نظام‌مند استراوس و كوربين است. مشاركت كنندگان، زنان هيئت علمي در دانشگاه هاي برتر شمال شرق كشور هستند و با 12 تن از زنان هيئت علمي كه پديده ايمني روان‌شناختي در محيط را تجربه كرده و از نظر سابقه خدمت، حداقل 10 سال سابقه كار داشتند، مصاحبه هاي عميقي صورت گرفت و تا زمان اشباع داده ها ادامه يافت. نتايج حاصل از تحليل داده هاي كيفي، سبب شناسايي 219 كد آزاد، 73 مقوله و 30 مضمون شد. در مرحله كدگذاري محوري، پيوند ميان مضمون ها برقرار شد و در ادامه، كدگذاري انتخابي نيز صورت گرفت. در اين پژوهش، يافته ها نشان داد كه پديده محوري متشكل از امنيت گفتاري، امنيت رفتاري، امنيت احساسي و امنيت ادراكي است. شرايط علّي شامل ساختارهاي بروكراتيك، ساختارهاي مردانه، ساختارهاي تبعيض آميز، جو سازماني منفي، عوامل شخصيتي نگرشي، سبك رهبري غيرحمايتي، ارتباطات غيراثربخش و عدم تعادل كار زندگي مي باشد. همچنين راهبردها متشكل از راهبرد فعال (مشاركتي)، راهبرد توانمندسازي، راهبرد دفاعي، راهبرد شناختي و راهبرد فرهنگي است. پيامدها نيز شامل دلبستگي به شغل و سازمان، يادگيري سازماني، رشد عملكرد فردي و شغلي، تحكيم سرمايه اجتماعي، اعتماد سازماني، عدالت سازماني و بهزيستي روان‌شناختي مي باشد. بسترها در اين مطالعه شامل بسترهاي آموزشي، قانوني و فرهنگي بود و شرايط مداخله گر متشكل از هويت برند سازمان، ويژگي هاي جمعيت شناختي و عوامل اقتصادي است. اين الگو به دانشگاه ها و ساير سازمان ها كمك مي‌كند تا راه هاي دستيابي به ايمني روان‌شناختي در كاركنان را بشناسند و شرايط ايجاد آن را فراهم آورند. پيامدهاي به دست آمده نيز مديران را ترغيب مي نمايد تا براي تحقق توسعه ايمني روان‌شناختي در سازمان تلاش كنند.