آگاهي، نگرش و عملكرد بيماران ديابتي با بيماري پريودنتال در شهر گرگان (1398)

زمينه و هدف: بيماري‌هاي پريودنتال شيوع بالايي در بيماران ديابتيك داشته و آگاهي آنها از ارتباط بين پريودنتيت وديابت در كنترل گلوكز خون و پيشرفت پريودنتيت موثر است. اين مطالعه به منظور تعيين آگاهي، نگرش و عملكرد بيماران ديابتي با بيماري پريودنتال در شهر گرگان انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي تحليلي روي 300 بيمار ديابتي نوع يك يا نوع دو (136 مرد و 164 زن) مراجعه كننده به چند مركز دولتي در شهر گرگان با نمونه‌گيري تصادفي ساده طي سال 1398 انجام شد. اطلاعات دموگرافيك، سطح آگاهي، نگرش و عملكرد در پرسشنامه‌اي تكميل گرديد. يافته‌ها: ميزان آگاهي، نگرش و عملكرد خوب بيماران مبتلا به ديابت به ترتيب 51.7% ، 44.3% و 25% ارزيابي شد. بين عملكرد بيماران ديابتي در خصوص بهداشت دهان با جنسيت و سطح تحصيلات ارتباط آماري معني‌داري وجود داشت (P 0.05). عملكرد مناسب در خانم‌ها و افراد با سطح تحصيلاتي بالاتر بيشتر بود. نتيجه‌گيري: بيش از نيمي از بيماران مبتلا به ديابت شهر گرگان داراي آگاهي و نگرش متوسط تا خوبي در رابطه با بيماري پريودنتال بودند؛ اما عملكرد آنها متوسط تا ضعيف ارزيابي شد.