اعمال مقررات حقوق بين‌الملل بشردوستانه در عرصه جنگ‌هاي سايبري: چالش‌ها و راهكارها

افزايش روزافزون سطح اتكاي عملكرد بسياري از زيرساخت‌هاي شهري به فضاي مجازي، هشدارها نسبت به آسيب‌پذيري آنها را به دنبال داشته است. در حوزه حقوق بشردوستانه، بحث در رابطه با قابليت اعمال اصول و قواعد حاكم برهدايت مخاصمات (تفكيك، تناسب و اتخاذ اقدامات احتياطي) و تفسيرهاي موجود از آنها در حوزه جنگ‌هاي سايبري، با توجه به ويژگي‌هاي خاص فضاي سايبري، از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. بخصوص وقتي كه بدانيم ترتيبات قراردادي اين حوزه حقوقي (كنوانسيون هاي چهارگانه ژنو (1949) و پروتكل هاي الحاقي اول و دوم 1977) بر مبناي شرايط عيني بروز جنگ‌هاي كلاسيك تدوين و تفاوت‌هاي ماهوي آن با نبرد سايبري، همچنين پيوندهاي درون‌شبكه‌اي فضاي سايبري، طبيعتا چالش‌هاي اساسي در اعمال قواعد هدايت مخاصمات در اين عرصه را باعث مي‌گردد. اين مقاله سعي دارد با در پيش گرفتن روش تحقيق تبييني و در نظر گرفتن ويژگي‌هاي منحصر‌بفرد فضاي سايبر، چگونگي تفسير و اعمال قواعد اصلي هدايت مخاصمات درعرصه جنگ‌هاي سايبري را بررسي و راهكارهايي را پيشنهاد نمايد. در اين راستا سوال اصلي اين است كه با توجه به تبعات و عواقب سوء عمليات خصمانه در فضاي سايبري بر جمعيت غيرنظامي، آيا اصول حقوق بين­ الملل بشردوستانه بر مخاصمات و جنگهاي سايبري قابل اعمال مي­باشد و در صورت پاسخ مثبت، چالش‌ها و موانع فراروي اعمال و تفسير مقررات اساسي هدايت مخاصمات و حقوق بشردوستانه بر جنگ هاي سايبري كدامند؟.