ارائۀ چارچوبي براي ورود زنان به حوزۀ كسب‌ ‌وكارهاي خانوادگي

در عصر حاضر يكي از كسب‌وكارهايي كه بدان توجه شده، كسب‌وكارهاي خانوادگي است. با توجه به اين‌كه راهكارها و عوامل مؤثر براي ورود زنان به كسب‌وكارهاي خانوادگي شناسايي نشده‌اند، برآن شديم تا تحقيقي براي تسريع ورود زنان به اين مشاغل انجام دهيم. هدف پژوهش حاضر ارائۀ چارچوبي جهت ورود زنان به حوزۀ كسب‌وكارهاي خانوادگي است. رويكرد پژوهش حاضر از نوع كيفي و اين مطالعه از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ نوع، اكتشافي است. جامعۀ آماري پژوهش، كارشناسان كارآفريني و مديراني هستند كه در زمينۀ اشتغال‌زايي و كارآفريني فعاليت دارند، همچنين زناني كه در كسب‌وكارهاي خانوادگي مشغول‌اند. براي استخراج عوامل از شانزده مصاحبه استفاده ‌شده ‌است كه براساس روش نمونه‌گيري گلوله‌برفي انتخاب‌ شده‌اند. براي تجزيه‌وتحليل مصاحبه‌ها از روش داده‌بنياد استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه تقويت هويت خانوادگي و شايستگي‌هاي فردي جزو شرايط علّي براي ورود زنان به كسب‌وكارهاي خانوادگي است. همچنين مي‌توان به همراهي اجتماعي به‌عنوان شرايط زمينه‌اي و چالش‌هاي خانوادگي به‌عنوان شرايط مداخله‌گر كه مؤثر در ورود زنان به كسب‌وكار خانوادگي است، اشاره كرد. از راهبردهايي كه طي يافته‌هاي تحقيق براي تسريع در ورود زنان به‌دست آمد، مي‌توان به بهبود تسهيلات زيرساختي و توانمندسازي زنان اشاره كرد.