بررسي اثر سرمايه فكري در عملكرد سازمان‎هاي دانش‌بنيان دفاعي با نقش ميانجي نوآوري در سازمان

هدف اصلي از انجام اين پژوهش، تعيين نقش سرمايه فكري بر عملكرد در سازمان‌هاي دانش‌بنيان دفاعي است. الگوي مفهومي و فرضيه‌هاي اين پژوهش بر مبناي مرور ادبيات نظري و پيشينه تحقيق ارائه، و داده‌هاي موردنياز از طريق توزيع پرسشنامه ميان مديران يك سازمان‌ دانش‌بنيان دفاعي جمع‌آوري شده است. نوع پژوهش كاربردي، و روش انجام آن توصيفي همبستگي است. مدل مفهومي پژوهش با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري و بر پايه داده‌هاي گردآوري‌شده مورد آزمون قرار گرفته است. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه ابعاد سرمايه فكري شامل سرمايه انساني و سرمايه رابطه‌اي هم به‌صورت مستقيم و هم به‌صورت غيرمستقيم از طريق نقش ميانجي متغير نوآوري بر عملكرد سازمان تأثيرگذار هستند. همچنين بر پايه نتايج اين پژوهش سرمايه ساختاري تنها به‌صورت غيرمستقيم و از طريق تأثير بر نوآوري سازماني بر عملكرد سازمان تأثير مي‌گذارد.