بررسي كاربرد استصحاب در دادرسي مدني

استصحاب از اصول عملي است كه در فقه و حقوق، كاربرد گسترده‌اي دارد. وضعيت اين اصل در دادرسي در فقه و حقوق و ناهماهنگي حقوق با فقه در اين زمينه، نيازمند بررسي و مطالعه است. در خصوص كاربرد اين اصل دربارۀ قضاوت و دادرسي، وضعيت در فقه و حقوق، متفاوت است. در فقه، كاربرد اين اصل در باب قضا با ترديد جدي مواجه است و فقها در خصوص قضا، جز در مواردي نادر، بحثي از كاربرد اصول عملي، از جمله استصحاب در دادرسي نكرده‌اند و عدم استفاده از اصول عملي، از جمله استصحاب در دادرسي، نزد ايشان مفروغ‌عنه بوده است و در مواردي به آن، تصريح كرده‌اند. ولي در حقوق، ديدگاه امكان استفاده از اين اصل در دادرسي، شهرت دارد. اين شهرت، تحت تأثير شهرت كاربرد اصول عملي در فقه و حقوق بوده و به وضعيت خاص در باب قضا در فقه، توجه نشده است. مادۀ 198 قانون آيين دادرسي مدني نيز اصل بقاي حق و دين ثابت‌شدۀ قبلي را اعلام كرده است.