مقايسه اثر و ماندگاري هشت هفته آزمايشات اصلاحي با و بدون آزادسازي مايوفاشيال بر ناهنجاري‌هاي سر و شانه‌به‌‌جلو

اهداف: هدف از تحقيق حاضر، مقايسه اثر و ماندگاري هشت هفته آزمايشات اصلاحي با آزمايشات اصلاحي به همراه آزادسازي مايوفاشيا در افراد جوان داراي ناهنجاري سر و شانه‌به‌جلو است.مواد و روش‌ها: 45 دانشجوي پسر مبتلا به ناهنجاري سربه‌جلو بيشتر از 46 درجه و شانه‌به‌جلو بيشتر از 52 درجه با ميانگين سن 2/88±22/12 سال، قد6/80±175/44 سانتي‌متر و وزن 7/31±71/21 كيلوگرم انتخاب شده و به ‌صورت تصادفي در سه گروه آزمايشات اصلاحي، آزمايشات تركيبي (آزمايشات اصلاحي و آزادسازي مايوفاشيا) و كنترل قرار گرفتند. گروه‌هاي آزمايشي به ‌مدت هشت هفته تحت نظارت مستقيم آزمونگر، آزمايشات را انجام دادند. قبل از شروع آزمايشات، پايان هفته هشت و پس از چهار هفته از پايان آزمايشات زاويه سر و شانه‌به‌جلو نمونه‌ها با استفاده از روش عكس‌برداري اندازه‌گيري شد. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده توسط آزمون آناليز واريانس با تكراري و آنكوا تجزيه ‌و‌ تحليل شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميزان زاويه سر و شانه‌به‌جلو پس از هشت هفته آزمايش در هر دو گروه آزمايشي در پس‌آزمون و آزمون ماندگاري به‌ طور معناداري كمتر از پيش‌آزمون است. يافته‌هاي آزمون آنكوا نشان داد كه زاويه شانه‌به‌جلو در گروه آزمايشات اصلاحي به همراه آزادسازي مايوفاشيا در پس‌آزمون و آزمون ماندگاري به ‌طور معناداري كمتر از گروه آزمايشات اصلاحي به‌‌تنهايي بوده است (0/05≥P)، ولي در زاويه سربه‌جلو در پس‌آزمون و آزمون ماندگاري تفاوت معناداري بين گروه‌هاي آزمايش وجود نداشت (0/05≤P).نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مي‌توان گفت برنامه آزمايشات اصلاحي به همراه آزادسازي مايوفاشيا نسبت به آزمايشات اصلاحي در اصلاح شانه‌به‌جلو مؤثرتر است.