مقايسه اثربخشي زوج‌درماني مبتني بر پذيرش و تعهد و زوج‌درماني هيجان‌مدار بر بخشش زناشويي زنان آسيب‌ديده از روابط فرازناشويي

پژوهش حاضر با هدف مقايسه ي اثربخشي زوج درماني مبتني بر پذيرش و تعهد و زوج درماني هيجان مدار بر بخشش زناشويي زنان آسيب ديده از روابط فرازناشويي انجام شد. روش پژوهش حاضر نيمه‌ آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه ي آماري شامل كليه ي زنان آسيب ديده از روابط فرازناشويي مراجعه كننده به مراكز مشاوره ي شهر گرگان در 9 ماهه ي اول سال 1399 بود كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند، 45 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه 15 نفري قرار گرفتند. گروه آزمايش اول، زوج درماني هيجان مدار و گروه آزمايش دوم، زوج درماني مبتني بر پذيرش و تعهد را در 12 جلسه ي 90 دقيقه‌اي دوبار در هفته دريافت كردند. ابزار پژوهش پرسش نامه ي بخشش زناشويي (MFQ) ري و همكاران (2001) بود. داده‌ها با روش تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و با استفاده از نرم‌افزار SPSS 16 در سطح معناداري 0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. هر دو رويكرد زوج درماني هيجان مدار و زوج درماني مبتني بر پذيرش و تعهد بر بخشش زناشويي در مرحله ي پس آزمون و پيگيري تأثير معناداري دارند (0.01 P). همچنين نتايج نشان داد كه زوج درماني مبتني بر پذيرش و تعهد اثر بيشتري بر بخشش زناشويي (0.002 p)، وجود مثبت (0.001 p) و نبود منفي (0.014 p) نسبت به زوج درماني هيجان مدار داشت. در نتيجه، مي توان به منظور افزايش بخشش زناشويي از هر دو مداخله بهره جست اما با توجه به اثربخشي بيشتر زوج درماني مبتني بر پذيرش و تعهد، اين رويكرد ارجح است.