اثربخشي آموزش فلسفه به كودكان بر خودتعيين گري و مسئوليت پذيري دانش آموزان ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي بسته ي آموزش فلسفه به كودكان بر خود تعيين‌گري و مسئوليت‌پذيري در دانش‌آموزان ابتدايي انجام شد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع تحقيقات كاربردي و به لحاظ ماهيت از نوع پژوهش‌هاي نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون_پس آزمون و گروه كنترل مي باشد. جامعۀ آماري اين پژوهش را كليۀ دانش‌آموزان پايه پنجم و ششم ابتدايي استان اردبيل كه در سال 1399-1400 مشغول به تحصيل بودند، تشكيل دادند. 32 نفر به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه (هر گروه 16 نفر) قرار گرفتند و به آزمون ارضاي نيازهاي بنيادي روانشناختي (BNSQ) ريان، كاچمن و دسي (2000) و پرسشنامه مسئوليت‌پذيري دانش‌آموزان (SRQ) كردلو (1389) پاسخ دادند. سپس گروه آزمايش به مدت 10 جلسه ي 60 دقيقه‌اي و هفته اي دوبار بسته ي آموزش فلسفه به كودكان را دريافت كردند. داده‌ها بوسيله ي آزمون تحليل كواريانس از طريق نرم‌افزار اس پي اس اس نسخه ي 24 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه بسته ي آموزش فلسفه به كودكان موجب افزايش و بهبود خودتعيين‌گري و مسئوليت‌پذيري دانش‌آموزان گروه آزمايشي در مقايسه با گروه گواه شد (0.01 p). در مجموع نتايج نشان داد كه بسته ي آموزشي فلسفه به كودكان بر خود تعيين‌گري و مسئوليت‌پذيري دانش‌آموزان ابتدايي تاثير مثبت و معناداري دارد.