ارزيابي ريسك‌هاي برون‌سپاري پايدار براساس تحليل فازي نوع۲: شركت ملي مناطق نفت خيز جنوب

هدف اين پژوهش شناسايي و اولويت‌بندي ريسك برون‌سپاري پايدار با داده‌هاي فازي نوع2 شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب است. اين تحقيق از نظر روش شناسي تركيبي است و براي جمع آوري و تحليل داده‌ها از فرآيندهاي تحليلي بخش كيفي و كمي استفاده شده است. در بخش كيفي از تحليل فراتركيب ابتدا به منظور شناسايي مولفه‌ها و مضامين ارزيابي آن جهت سنجش ريسك برون‌سپاري پايدار استفاده شد. سپس براساس تحليل دلفي تلاش شد تا حد اجماع نظري در خصوص مولفه‌ها و مضامين ارزيابي ريسك برون‌سپاري پايدار تاييد شوند. در بخش كمي نيز براساس منطق فازي، از تحليل داده‌هاي فازي نوع۲ و الگوريتم FAHP بهره برده شد. جامعه‌ هدف پژوهش خبرگان دانشگاهي به عنوان اعضاي پانل در بخش كيفي و مديران سطوح سازماني شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب در بخش كمي بودند. نتايج در بخش كيفي از وجود ۳ مولفه اصلي شامل ريسك اقتصادي؛ ريسك زيست‌محيطي و ريسك‌هاي اجتماعي و ۲۲ مضمون ارزيابي ريسك برون‌سپاري پايدار حكايت داشت. همچنين در بخش كمي نتايج نشان داد، ريسك اقتصادي ناشي از برون‌سپاري پايدار مهمترين مولفه و فقدان استانداردهاي زيست‌محيطي در كنترل ضايعات به عنوان مهمترين مضمون ارزيابي در شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب مي‌باشند. طبقه‌بندي JEL: K32، N71، P18، Q40 كليدواژه‌ها: ريسك برون‌سپاري پايدار؛ داده‌هاي فازي نوع2؛ شركت ملي مناطق نفت‌خيز جنوب