رابطه بين قدرداني و رضايت از زندگي نوجواني با نقش ميانجيگري حمايت اجتماعي و مشكلات هيجاني

مقدمه: رضايت از زندگي، به‌دليل ارتباط همزمان و بلند‌مدت آن با نتايج سازگاري در نوجواني، از قبيل عملكرد تحصيلي بالاتر، وضعيت اجتماعي مطلوب و مثبت، كاهش مشكلات رفتاري و افزايش مشاركت نوجوانان از اهميت زيادي برخوردار است. از اين‌رو، هدف پژوهش، بررسي رابطه بين قدرداني و رضايت از زندگي نوجواني با نقش ميانجيگري حمايت اجتماعي و مشكلات هيجاني بود. روش: اين پژوهش مطالعه‌اي توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه‌آماري پژوهش، شامل كليه دانش‌آموزان پسر مشغول به تحصيل مقطع متوسطه دوره اول شهرستان ميبد استان يزد در ‌سال تحصيلي1399-1398 بود؛ كه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي دويست و هشتاد و هفت نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، از پرسشنامه‌هاي قدرداني، رضايت از زندگي، حمايت اجتماعي و مدرسه من و مدرسه ما استفاده شد. نتايج: نتايج تحليل مسير نشان داد كه روابط مستقيم قدرداني، حمايت اجتماعي و مشكلات هيجاني با رضايت از زندگي معنادار بودند. همچنين، اثرات غير‌مستقيم قدرداني بر رضايت از زندگي از طريق ميانجيگري حمايت اجتماعي و مشكلات هيجاني نيز معنادار بود. بحث و نتيجه‌گيري: بنابر نتايج به‌دست آمده، با بالابردن حمايت اجتماعي و اجراي برنامه‌هايي ازجمله آموزش، جهت بالا بردن قدرداني و تنظيم مشكلات هيجاني مي‌توان به دانش‌آموزان كمك كرد تا رضايت از زندگي بالاتري داشته باشند.