ارزيابي مقدماتي ژرم پلاسم جديد چغندرقند از نظر تحمل به شوري

بهبود تحمل به تنش شوري در گياهان زراعي نيازمند وجود منابع ژنتيكي متنوع است. اين تحقيق در سال 1394 به منظور ارزيابي تحمل به شوري ژنوتيپ هاي جديد وارداتي به؜صورت آزمايش فاكتوريل و در قالب طرح كاملاً تصادفي با 15 ژنوتيپ مولتي ژرم چغندرقند و دو شاهد (جمعاً 17 ژنوتيپ) به؜عنوان فاكتور اول و دو سطح شوري صفر و 16 دسي زيمنس بر متر به؜عنوان فاكتور دوم در گلخانه مركر تحقيقات و آموزش كشاورزي استان اصفهان با سه تكرار انجام شد. صفات درصد سبز شدن، درصد استقرار بوته و شاخص STI (تحمل به شوري) ثبت گرديد. براساس نتايج، همه 15 ژنوتيپ مورد بررسي تفاوت معني دار با شاهد متحمل 7233P.29 داشتند و در بين ژنوتيپ هاي مورد بررسي، ژنوتيپ؜هاي شماره 1، 2، 3، 5، 7، 8، 10، 11، 12 و 14 جزء ژنوتيپ؜هاي متحمل شناخته شدند. نتايج نشان داد كه بين ژنوتيپ هاي جديد با شاهد متحمل در شرايط تنش، بارزترين تفاوت در درصد استقرار نهايي بوته در شرايط تنش به؜دست آمد. ميانگين درصد جوانه زني ژنوتيپ هاي جديد نسبت به شاهد متحمل حدود شش درصد افزايش نشان داد، اما ميانگين درصد استقرار بوته كه يك صفت مهم در تحمل به شوري مي باشد در ژنوتيپ هاي جديد نسبت به شاهد، 53/25 درصد افزايش نشان داد.