«خاستگاه حقوق بزه ديده در اسلام و ايران در مقايسه با اساسنامه ديوان كيفري بين المللي»

يكي از موضوعات مهم در جرمشناسي توجه به بزه ديدگان و نيازها و حقوق آنها است. در تمام  ادوار تاريخ، قانون هاي گذشته و معاصر حقوق هاي مختلفي را براي بزه ديدگان در نظر مي گرفتند كه اين حقوق بستگي به فرهنگ و عقايد آن جامعه در آن زمان داشت ولي مي توان گفت پايه و اساس اين حقوق در همه قوانين مختلف يكي بوده كه همان جبران و ترميم و بازتواني بزه ديده بوده است. ضرورت حمايت از بزهديدگان جرم بر كسي پوشيده نيست، اما آن چه كه در اين زمينه مهم و راهگشا ميباشد شناسايي و اولويتبندي حقوق و نيازهاي اساسي بزهديدگان و پس از آن ارائه راهكارها و اتخاذ سياستهاي كاربردي در راستاي حمايت از حقوق بزهديدگان است. هدف اصلي از انجام اين پژوهش مشخص نمودن جايگاه حقوق بزه ديده و نقاط اشتراك و افتراق اين حقوق  در حقوق اسلام، اساسنامه ديوان كيفري بين المللي و قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 و همچنين مشخص نمودن نقاط ضعف و قوت قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 و اساسنامه ديوان كيفري بين المللي در مورد اين حقوق مد نظر است.