مطالعه رضايت زناشويي براساس متغييرهاي «صميميت»، «احساس تعلق» و «بخشش»: مطالعه موردي زنان متاهل شهر مشهد

هدف از اين پژوهش مطالعه «رضايت زناشويي» براساس متغييرهاي «صميميت»، «احساس تعلق» و «بخشش» است. براساس دو نظريه «سلسله مراتب نيازها» و « هدف پويا از رضايت زناشويي» اين تحقيق به دنبال پاسخ به دو سئوال است: آيا تفاوت معناداري بين رضايت زناشويي و متغييرهاي دموگرافيك وجود دارد؟ و چه رابطه اي بين سه متغيير احساس تعلق، صميميت و بخشش با رضايت زناشويي وجود دارد؟. روش اين تحقيق، پيمايش و ابزار پژوهش نيز پرسشنامه بوده است. جامعه آماري اين تحقيق نيز زنان متاهل شهر مشهد بوده و در مجموع 468 نفر در آن مشاركت داشته اند. نتايج آزمون واريانس يكطرفه نشان داد كه تفاوت معناداري بين رضايت زناشويي و متغييرها دموگرافيك (درآمد، استقلال محل زندگي و ...) وجود ندارد. نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه سه متغيير مفهومي «صميميت»، «احساس تعلق» و «بخشش» علاوه براينكه داراي رابطه معناداري با «رضايت زناشويي» هستند، در مجموع 18 درصد از واريانس اين مقوله را تببين مي كنند.