اولويت‌‌بندي پيشران‌هاي مديريت فضاي سبز مبتني بر آينده‌پژوهي و برنامه‌ريزي سناريو در شرايط بحران منابع آب

اين پژوهش با هدف شناخت عوامل و پيشران‌هاي موثر در توسعه فضاي سبز و ارائه استراتژي و سناريوهاي محتمل در شرايط بحران انجام شد. در اين پژوهش پيشران‌هاي اصلي (معيارها) توسعه فضاي سبز در شهر مشهد با استفاده از نظر خبرگان و كارشناسان (پنل خبرگان) و براساس پرسش‌نامه و در دو راند صورت گرفت. طراحي پرسش نامه با استفاده از طيف ليكرت صورت گرفت. روايي براساس ضريب آلفا كرونباخ كه مبتني بر واريانس بوده و با استفاده از نرم افزار SPSS، معادل 829/0 محاسبه شد و پايايي با نظر خبرگان مشخص گرديد. حجم نمونه از طريق جدول مورگان 30 نفر تعيين گرديد و با تكيه بر روش دلفي توزيع و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. .نتايج نشان داد معيارها و شاخص‌هاي موثر در توسعه فضاي سبز در راند اول به ترتيب اولويّت معيارهاي اجتماعي، مديريتي، اقليمي، اقتصادي و در راند دوم دلفي به ترتيب اهميّت معيار مديريتي، معيارهاي اقليمي، اقتصادي و اجتماعي بدست آمد. بررسي دو معيار مهّم مديريتي و اقليم نشان داد كه عدم مديريت منابع آب و خشك‌سالي‌هاي مستمر بدترين سناريو و مديريت منابع آب و عدم خشك‌سالي، بهترين سناريوهاي محتمل در آينده مي‌باشند. برخي از مهّم‌ترين راهبردهاي پيشنهادي معيار مديريتي، بهره‌برداري مديريت شده سفره‌هاي آب زيرزميني و همسوسازي سياست هاي مديريتي شهري با ساير ارگان‌هاي مرتبط دولتي است و مهمترين راهبردهاي پيشنهادي معيار اقليمي آمادگي براي وقوع پديده‌ خشك‌سالي، بررسي اثرات گرمايش زمين و اثر آن بر پوشش‌گياهي منطقه و همچنين مديريّت بارش اندك سالانه و كنترل شدت بارندگي مي‌باشند.