مقايسۀ چند كود زيستي روي ويژگي‌هاي ريختي و غلظت عناصر غذايي ماكرو در گياه نعناع فلفلي (Mentha piperita L.)

در سال‌هاي اخير اثرات زيست‌محيطي ناشي از مصرف كودهاي شيميائي، توجه به كشاورزي پايدار و افزايش تقاضا براي گياهان دارويي سالم، لزوم مديريت تغذيه‌اي تلفيقي و جايگزيني كودهاي شيميايي با كودهاي زيستي را اجتناب‌ناپذير نموده است. با توجه به تنوع كودهاي زيستي و شركت‌هاي توليد و وارد‌كننده اين كودها در كشور، آزمايش گلخانه‌اي با هدف مقايسه كودهاي زيستي چندمنظوره، بيوميك، فولزايم پلاس، نيتروكارا و نيتروكارا طلائي و مايه تلقيح (شامل سودوموناس ازوسپريليوم و ازتوباكتر با جمعيت 108‌ سلول در هر ميلي‌ليتر) بر روي صفات مورفولوژيكي و غلظت عناصر نيتروژن، فسفر و پتاسيم نعناع فلفلي با پنج تكرار انجام شد. چهار گياه در هرگلدان حاوي پنج كيلوگرم خاك كشت و تيمارهاي كودي به‌صورت محلول دو درصد، دو مرتبه در طول رشد به خاك اضافه شد. نتايج نشان داد كودهاي زيستي بر روي تعداد ساقه، وزن تر ريشه، فسفر اندام هوايي و نيتروژن ريشه در سطح يك درصد و بر روي تعداد برگ و نيتروژن اندام هوايي در سطح پنج درصد اثر معني‌دار داشت. بيشترين اثر روي نيتروژن ريشه (49/1درصد) و نيتروژن اندام هوايي (26/2 درصد) مربوط به كود بيوميك بود كه در مورد نيتروژن اندام هوايي با شاهد، نيتروكارا، نيتروكارا طلائي و مايه تلقيح و در مورد نيتروژن ريشه با بقيه تيمارها تفاوت معني‌دار داشت. بيشترين فسفر اندام هوايي (18/1 درصد) مربوط به كود نيتروكارا بود كه نسبت به ساير تيمارها افزايش معني‌دار داشت. به‌طور كلي كود بيوميك از نظر تأمين نيتروژن مورد نياز گياه و تعداد برگ نتيجه مطلوب‌تري نسبت به ساير كودهاي زيستي داشت هرچند از نظر درصد فسفر اندام هوايي داراي ميانگين پايين‌تري نسبت به ساير تيمارها بود