مشكل فساد در سازمان هاي دولتي: شواهدي تجربي از اندونزي

No Title

فساد در سازمان هاي دولتي به دليل تاثير آن بر دولت از نظر خسارات مالي و كاهش كيفيت توسعه انساني موضوع مهم و مطرحي براي مطالعه است. مطالعه حاضر از اين جهت مهم است كه تحليل هاي قبلي هنوز هم در الگوسازي و اندازه گيري متغيرهاي جامع عدم تمركز مالي محدود هستند. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير تمركززدايي مالي و كيفيت دولت بر سطح فساد و تاثير فساد بر شاخص توسعه انساني انجام شده است. نمونه مورد بررسي در اين مقاله شامل 113 دولت محلي در جزيره جاوه، اندونزي، براي دوره 2015-2018 است. آزمون هاي آماري با استفاده از مدل سازي معادلات ساختاري حداقل مربعات جزيي انجام شد. نتايج آزمون نشان مي دهد كه تمركززدايي مالي با ضريب همبستگي 0/100 بر فساد تاثير مثبت دارد و در آلفاي 5 درصد معنادار است. علاوه بر اين، حكمراني ضعيف (به واسطه ضعف كنترل داخلي) با ضريب همبستگي 062 /0 بر سطح فساد تاثير مثبت دارد و در آلفاي 10 درصد معنادار است. نتايج آزمون «مربعات جزيي» نيز نشان مي دهد كه فساد بر شاخص توسعه انساني با ضريب همبستگي 0/206 - و در آلفاي 1 درصد تاثير منفي دارد. نكته قابل توجه و كاربردي اين مطالعه، اهميت تاثير اطمينان بخشي سيستم كنترل داخلي به عنوان يك متغير مكمل در تمركززدايي مالي جهت جلوگيري از فساد است.

No abstract