ابتلا و شدت كوويد 19 در بين كاركنان بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي مازندران و ارتباط آن با واكسيناسيون آنفلوانزاي فصلي در سال 1399

سابقه و هدف: محافظت از كاركنان درمان به‌عنوان خط مقدم مقابله با ويروس كرونا بسيار حائر اهميت است. اين مطالعه با هدف بررسي بروز عفونت كوويد19 در كاركنان بيمارستاني و ارتباط آن با دريافت واكسن آنفلوانزاي فصلي در سال 1399 انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفيتحليلي بر روي4446 نفر از كاركنان بيمارستان‌هاي دولتي استان مازندران انجام شد. حجم نمونه با فرمول كوكران محاسبه و روش نمونه‌گيري تصادفي ساده مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات دموگرافيك و درماني مورد نياز مطالعه با استفاده از پرسشنامه الكترونيكي جمع‌آوري شد. داده‌ها با آمار توصيفي و آزمون كاي اسكوئر و يا آزمون دقيق فيشر با استفاده از نرم افراز 21 SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: در مطالعه حاضر از 4446 داوطلب مورد بررسي، 1388 نفر (31.21 درصد) مبتلا به كوويد19 و 3058 نفر (68.79 درصد) نيز سابقه ابتلا به كوويد 19 نداشتند. در مبتلايان به كوويد19 و افراد سالم به ترتيب 384 نفر (27.66 درصد) و 761 نفر (24.88 درصد) مرد بودند. دريافت واكسن در كل داوطلبان مطالعه به تفكيك عفونت كوويد19 نشان داد كه واكسيناسيون در افراد مبتلا كم‌تر از افراد غيرمبتلا بوده است و اين اختلاف در افرادي كه يك سال قبل واكسينه شدند معني‌دار نبود (0.07=P). استنتاج: طبق نتايج مطالعه حاضر دريافت واكسن آنفلوانزا نقش محافظتي در برابر ابتلا به كوويد19 ندارد. طبق مشاهدات ما مصرف واكسن آنفلوانزا با شدت بيماري رابطه نداشته و نمي‌توان بر اساس وضعيت واكسيناسيون آنفلوانزاي بيماران درباره پيش‌آگهي كوويد19در آن‌ها اظهار نظر كرد.