ارائۀ مدل پارادايمي مهاجرت به محلات حاشيه نشين كوي علوي و حصيرآباد اهواز (مطالعۀ كيفي با روش نظريۀ داده بنياد)

اين مطالعۀ كيفي با هدف كاوش ميان ذهنيت مهاجران واردشده به دو محلۀحاشيه نشين اهواز و ارائۀ يك مدل پارادايمي از كنش هاي آنان و شرايط وپيامدهاي مرتبط به انجام رسيده است. روش مورداستفاده در اين پژوهش نظريۀداد ه بنياد بوده است. داد ه هاي اين پژوهش از طريق مصاحبۀ عميق و شيوه نمونه گيري هدفمند-نظري در شهر اهواز گردآوري و جهت تحليل داده ها از پنج شيوه ‌كدگذاري باز، توسعۀ مفاهيم، وارد كردن زمينه، وارد كردن فرايند ويكپارچه سازي مقولات استفاده شد. داده هاي گردآوري شده در قالب شش مقولۀعمده و يك مقولۀ هسته كدگذاري و تحليل شدند. مدل پارادايمي ارائه شده شامل سه بعد شرايط، كنش  تعامل ها و پيامدهاست كه در بخش شرايط شامل رسانۀ شهرگرا، آرمان گرايي و ايدئاليسم، دگرگوني ايستارها و نگرش ها؛ در بخش كنش-تعامل شامل مهاجرت در جهت راح تطلبي مصرف گرايانه/ شغلي؛ و دربخش پيامد شامل تقويت اقتصاد غيررسمي است كه حول يك مقولۀ هسته به نام مهاجرت به مثابۀ كنشي افق گشايانه شكل گرفته اند.