آينده پژوهي پيامدهاي امنيتي بحران منابع آبي در نواحي مرزي ايران

با توجه به اهميت موضوع آب و تاثير آن بر ادامه حيات موجودات زنده و با در نظر داشـتن شـرايط فعلـي منـابع آبـي كشـور، پـژوهش و مطالعه در اين حوزه با رويكردي آينده نگرانه به منظور افزايش افق ديد و ايجاد آمادگي براي مواجهه با شـرايط احتمـالي در آينـده و نيـز تدوين سياست هاي اجرايي مناسب ، يكي از مهم ترين اولويت هاي علمي پژوهشي كشور محسوب ميشود. منطقه غرب آسيا كه شمار زيادي از كشورهاي آن روي نوار بياباني جهان قرار گرفته و به‌ذات كم‌بارش و كم‌آب هستند، به واسطه سياستگذاري‏‌هاي غلط در بخش آب، طي چند دهه اخير بيشترين چالش را با «بحران كمبود آب» داشته‏ است، چالشي كه در آينده به واسطه تغيير الگوي بارش (كاهش بارش، تغيير نوع بارش و و تشديد تبخير) پيامدهاي امنيتي و نظامي درپي خواهد داشت. هدف اين مطالعه حصول دركي بهتر از آينده آب در ايران و تاثير وضعيت احتمالي آينده آن بر تصميمات و زندگي مردم و از سوي ديگر توسعه روشهاي فكري به منظور ايجاد شرايطي بهتر براي تصميم گيران حوزههاي درگير با منابع آبي با ارائه چشم اندازي قابل وقوع است . مطالعه ي حاضر به لحاظ هدف از نوع كاربردي، از نظر نوع تحقيق تركيبي از روشهاي اسنادي و پيمايشي است و از نظر ماهيت بر مبناي روش علم آينده پژوهي، تحليلي و اكتشافي است. در ايـن مطالعـه بـا اسـتفاده از طراحي پرسش نامه ، مصاحبه با كارشناسان و خبرگان و نيز با بهره گيري از تكنيك هاي آينده پژوهي مانند تكنيك دلفي و سـناريوپـردازي، عوامل پيشران آينده آب در ايران تعيين و سپس اين عوامل بر اساس ميزان اهميت و عدم قطعيـت،اولويـت بنـدي شـده و حيـاتي تـرين عوامل مشخص گرديد..