بررسي فقهي اذن زوج در تحمل و اداي شهادت زنان

اذن يكي از نهاد هاي مهم فقهي و حقوقي است كه در بسياري از ابواب فقهي و نوشته هاي حقوقي مورد بحث قرار گرفته است.  به موجب آيه 34 سوره نساء و ماده 1105 قانون مدني در رابطه با زوجيت، رياست خانواده از آن شوهر است. از اين رو انجام برخي امور زوجه به اذن و رضايت زوج منوط است و از برخي فعاليتهاي زوجه بدون اذن و رضايت زوج منع شده است لذا در اين پژوهش سعي بر آن شده تا با  روش توصيفيتحليلي، مسأله «اذن زوج در تحمل و اداي شهادت زنان» مورد تحليل قرار گيرد كه آيا تحمل و اداي شهادت زنان از اموري است كه اذن زوج در انجام آن ضرورت دارد يا خير؟  يافته هاي حاصل از اين پژوهش نشان مي دهد كه تحمل و اداي شهادت واجب كفايي است. اذن زوج در انجام واجبات كفايي زوجه لازم است اما زماني كه تحمل و اداي شهادت بر  زن واجب عيني شود در اجتماع بين دو واجب عيني تزاحم به وجود مي ايد و ملاك اقوي و اهّم مقدم مي شود و يا اجتماع امر و نهي به وجود مي آيد كه در صورت عدم جواز اجتماع،  اگر وجوب شهادت مقدم بر وجوب اطاعت از زوج باشد شهادت بدون اذن صحيح است و اگر نهي مقدم شود در اين صورت زن مرتكب معصيت شده و شهادت او باطل است. اما در صورت جواز اجتماع امر و نهي  اگر زن بدون اذن زوج تحمل و اداي شهادت نمايد مرتكب معصيت شده اما شهادت او صحيح است.