ارزيابي ميزان تاثير ذرات معلق و پوشش‌گياهي بر تشكيل جزاير گرمايي و خنك در شهر تهران

گرمايش جهاني و جزاير حراتي شهرها يكي از بزرگ­ترين چالش ­هاي جهان امروز است. جزاير سرمايي(جزاير خنك) واژه­ايست كه در مقابل جزاير گرمايي قرار مي­گيرد و بيان كننده مناطقي از سطح شهر است كه نسبت به نواحي اطراف داراي دماي پايين­تري است. در اين تحقيق براي بررسي عوامل موثر بر شكل­گيري جزاير خنك و گرمايي شهري، ابتدا با استفاده از پردازش تصاوير لندست و استفاده از الگوريتم تك­كانل دماي سطح زمين به­دست آمد. سپس براي بررسي پارامترهاي موثر بر تغييرات دماي سطح زمين؛ معيارهاي تغييرات ذرات معلق و تغييرات پوشش­گياهي درنظر گرفته شد. براي پوشش­گياهي از شاخص NDVI و براي ميزان ذرات معلق از الگوريتم ارائه شده توسط Saraswat و همكاران استفاده شد. مطابق نتايج، بالاترين ميزان جزيره­حرارتي به ترتيب در محله بوستان ولايت، شهرك شهيد باقري و فرودگاه بودند و پايين­ترين ميزان جزاير خنك به ترتيب در بهاران، نياوران و دربند بود. ضريب پيرسون به­دست آمده از رابطه بين دماي سطح و پوشش­گياهي 21.29-درصد بود كه نشان دهنده رابطه معكوس بين دما و پوشش­گياهي است، همچنين ميزان شاخص پوشش­گياهي در مناطق گرم و سرد بيانگر اين موضوع است. در خصوص رابطه دماي سطح زمين و آلودگي هوا، همبستگي بين اين دو پارامتر، برابر با 19.31 درصد بود و مقايسه ميزان شاخص آلودگي در مناطق داراي جزاير خنك و گرم نشان داد كه رابطه معناداري بين كاهش آلاينده­هاي هوا و جزاير خنك وجود دارد اما عكس اين قضيه چندان صادق نيست.