تبيين فرصت‌ها و تنگناهاي توسعه امنيت پايدار در نواحي مرزي (مطالعه موردي استان بوشهر)

مسئله حفظ وگسترش امنيت مناطق مرزي به ويژه در كشورهايي كه داراي مرزهاي مشترك طولاني با همسايگان خود هستند همواره مورد توجه و حساسيت مسئولان امور بوده است. انسان ذاتاً ميل به بقا و نيز ميل به بهزيستي دارد كه وي را به سمت توسعه پايدار رهنمون مي‌سازد؛ بنابراين، تفاوت‌هاي توسعه‌اي بين مكان‌هاي جغرافيايي مورد پسند بشر نبوده و آسيب به محيط زيست براي توسعه، مشكلات عديده‌اي را براي آيندگان به وجود خواهد آورد. اين پژوهش، با هدف بررسي فرصت‌ها و تنگناهاي پيش روي امنيت پايدار استان بوشهر انجام شده است و محقق داده‌هاي مورد نياز خود را به شيوه كتابخانه‌اي و اسنادي گردآوري نموده است. با عنايت به يافته‌هاي پژوهش مشخص مي‌شود كه در استان بوشهر فرصت‌هاي توسعه امنيت پايدار عبارتند از موقعيت جغرافيايي مطلوب، منابع هيدروكربوري مطلوب، منابع دريايي و توانايي توليد انرژي‌هاي نو. تنگناهاي استان در حوزه امنيت پايدار نيز عبارتند از: تمركز مراكز نظامي، تمركز منابع اقتصادي، بيكاري، قاچاق و مشكلات منابع آبي. همچنين استفاده نادرست از منابع منجر به آسيبِ محيط زيست و محروميت ساكنان از خدمات متناسب با پتانسيل‌هاي منطقه شده است.