طراحي الگوي رفتار سياسي در تصميم‌گيري راهبردي مديران ورزش ايران

سياست و ورزش رابطه پيچيده‌اي دارند و در ايران اين موضوع بنابه دلايل مختلف اهميتي دوچندان يافته است. بر اين اساس تلاش شده تا الگوي رفتار سياسي مديران ورزشي ايران مورد تحليل واقع شود. جامعه آماري پژوهش كليه مديران ورزش ايران در سال 99-1398 مي‌باشند. جهت سنجش متغيرهاي پژوهش از دو پرسشنامه رفتار سياسي و تصميم‌گيري راهبردي استفاده شده است. نتايج نشان داد ساختار رفتار سياسي بر تصميم گيري راهبردي تأثيرگذار نيست. با توجه به اين نتيجه؛ ابعاد رفتار سازماني كه شامل رفتارهاي غيراصولي با همكاران، رفتارهاي خودخدمتي در سازمان، استفاده از گروه حاميان براي خود، مورد ستايش قرار گرفتن، ايجاد گروه قدرتمند در سازمان، رفت‌وآمد با افراد قدرتمند در سازمان و لزوم رعايت الزامات اخلاقي مي باشد؛ با رفتار سياسي همخواني دارد. اما استفاده از پايگاه اطلاعات براي استفاده سياسي در سازمان تأييد نگرديد.