تأثير محلول‌پاشي مس، سيليسيم، قارچ‌كش ايپروديون-كاربندازيم و ورمي‌واش بر كيفيت ميوه انار رقم شهوار

تركيدگي ميوه‌ي انار و بيماري‌هاي قارچي مرتبط با آن ميوه، از مسائل مهم كشت و پرورش اين محصول به‌ويژه در مناطق مرطوب است. اين تحقيق به منظور بررسي اثر نانوكلات مس و سيليسيم به همراه دو قارچ‌كش‌ ورمي‌واش و رورال تي‌اس بر كاهش تركيدگي و كيفيت ميوه انار رقم شهوار در يك باغ تجاري در شهر سورك، استان مازندران، در بهار و تابستان 1396 انجام شد. فاكتورهاي آزمايشي شامل 1 تغذيه معدني (در چهار سطح شاهد، نانوكلات مس، سيليسيم و مس + سيليسيم) و 2  قارچ‌كش (در دو سطح روروال تي‌اس و ورمي‌واش) بودند. محلول‌پاشي تيمارهاي تغذيه‌اي در چهار نوبت به فاصله 15 روز و تيمارهاي قارچ‌كش در سه نوبت به فاصله 20 روز انجام شد. نتايج اين آزمايش نشان داد كه بيشترين ميزان تبديل گل به ميوه (6.73 درصد) و وزن خشك ميوه (49.78 گرم) در تيمار ورمي‌واش+سيليسيم حاصل شد. كمترين ميزان آلودگي بصري ميوه هم در تيمار مس + سيليسيم مشاهده شد. تيمار سيليسيم + مس و سيليسيم به تنهايي باعث گرديد تعداد ميوه‌هاي ترك‌خورده نسبت به شاهد كاهش معني‌داري يابد. بيشترين ميزان رنگيزه آنتوسيانين نيز در تيمار ورمي‌واش + سيليسيم + مس مشاهده شد. درصد مهار راديكال‌هاي آزاد در تمامي تيمارهاي انجام‌شده نسبت به شاهد بيشتر بود. جمع‌بندي نهايي نشان داد ورمي‌واش + مس + سيليسيم موجب افزايش تعداد و كيفيت ميوه انار شد.