اثر توانمند‌سازي ساختاري بر تعهد حرفه‌اي داوران ليگ‌ برتر فوتبال ايران با ميانجي‌گري ويژگي‌هاي شغلي

هدف از پژوهش حاضر اثر توانمند‌سازي ساختاري بر تعهد حرفه‌اي داوران ليگ‌ برتر فوتبال مردان و زنان ايران با ميانجي‌گري ويژگي‌هاي شغلي بود. تحقيق از نظر هدف، كاربردي و بر اساس شيوه‌ي گردآوري داده‌ها توصيفي همبستگي بود. جامعه‌ي آماري شامل 185 نفر داور (130 مرد و 55 زن) بود كه همه آنها به نمونه‌ي تحقيق انتخاب شدند. ابزارهاي گرد‌آوري داده‌ها شامل تركيب پرسشنامه‌ي توانمندسازي ساختاري كردنائيج و همكاران (1394) و كانتر (1993)، پرسشنامه‌ي تعهد حرفه‌اي آرانيا و همكاران (1999) و ويژگي‌هاي شغلي جاكو (2004) بود. سوالات اين سه پرسشنامه 46 عدد در مقياس 5 ارزشي ليكرت بود. 10 نفر از متخصصين مديريت ورزشي و كارشناسان داوري، روايي صوري و محتوايي پرسش‌نامه ها را تاييد كردند. روايي همگرا و واگرا از طريق شاخص فورنل و لاركر تاييد شد. پايايي تركيبي هر سه پرسش‌نامه به‌ترتيب 92/0، 89/0 و 84/0 و پايايي كل پرسش‌نامه نيز از طريق ضريب آلفاي كرونباخ 85 % بدست آمد. جهت تحليل داده‌ها از روش مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS استفاده شد. بر طبق نتايج، فقط اثر توانمند‌سازي ساختاري بر تعهد حرفه‌اي 875/1TValue= و 129/0 = ß منفي و غير‌معني‌دار بود. اما اثر توانمند‌سازي ساختاري بر ويژگي‌هاي شغلي671/5TValue=، اثر ويژگي‌هاي شغلي بر تعهد حرفه‌اي 708/6TValue= و اثر توانمندسازي ساختاري بر تعهد حرفه‌اي با ميانجي‌گري ويژگي‌هاي شغلي 549/4TValue=) مثبت و معني‌دار گزارش شدند. همچنين تسهيم اطلاعات در بين ابعاد توانمندسازي ساختاري، دلبستگي در بين ابعاد تعهد حرفه‌اي و تنوع مهارت در بين ويژگيهاي شغلي، بالاترين ميانگين‌ها را به خود اختصاص داد.