تأثير سطوح نگرش شغلي كاركنان بر اثربخشي فرآيندهاي سازماني ادارات ورزش و جوانان استان گيلان

نگرش‌ شغلي، مفهومي چندبعدي است كه تصورات مثبت و منفي فرد را درباره شغل، روابط بين فردي و محيط كاري‌ نشان‌مي‌دهد ؛ و وجود نگرش شغلي مثبت در كسب موفقيت‌هاي فردي و سازماني بسيار مهم است. براين اساس، هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير سه نوع نگرش شغلي وظيفه محور، نگرش شغلي سازمان محور و نگرش شغلي اجتماع محور بر اثربخشي فرآيندهاي مهم سازماني بود. اين پژوهش توصيفيتحليلي به صورت ميداني انجام‌گرفت. جامعه آماري پژوهش، كليه كاركنان ادارات ورزش و جوانان استان گيلان بودند(180نفر) كه 118 نفر از طريق نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. روايي پرسشنامه محقق ساخته سطوح نگرش شغلي و پرسشنامه استاندارد اثربخشي فرآيندهاي سازماني هسو (2002) و چلادوراي و هاجرتي (1987)، توسط 10نفر از اساتيد مديريت ورزشي و پايايي آن‌ها نيز به‌وسيله آلفاي‌كرونباخ به ترتيب (0.94=α) و (0.95=α) تاييد شد. مدل‌سازي روابط بين متغيرها از مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار smartpls نشان داد نگرش كاركنان نسبت به سازمان (0.61+ = B؛ 8.90 = t) و سپس نگرش مبتني بر افراد (0.34+ = B؛ 6.05 = t) در ادارات ورزش و جوانان استان گيلان تأثير مستقيم و معني‌داري بر اثربخشي فرآيندهاي سازماني دارد. به‌طوركلي، نتايج پژوهش بيان كرد تعهد عاطفي و هنجاري(نگرش به سازمان) و حمايت همكار و رضايت از همكار و مدير(نگرش به افراد)، پيش بيني قدرتمندي از اثربخشي فرآنيدهاي سازماني را فراهم مي‌كند. بنابراين، نگرش مثبت نسبت به سازمان و افراد در كاركنان بيشتر از نگرش مثبت به خود شغل يا وظيفه مي‌تواند سبب اثربخشي شود.