تاثير سياست سازماني بر خلاقيت كاركنان با نقش ميانجي پنهان كردن دانش و نقش تعديل‌گر ويژگي‌هاي شغلي در وزارت ورزش و جوانان

اين پژوهش با هدف تأثير سياست سازماني بر خلاقيت كاركنان از طريق پنهان كردن دانش و نقش تعديل‌گر ويژگي‌هاي شغلي انجام شد. جامعه آماري پژوهش حاضر همه كاركنان وزارت ورزش و جوانان به تعداد 1171 نفر بودند و 350 نفر نمونه به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. اين پژوهش، توصيفي و از نوع مطالعات همبستگي بود. ابزار پژوهش چهار پرسشنامه مربوط به اطلاعات شخصي، سياست سازماني نقش‌بندي و ميراني (1398)، خلاقيت كاركنان جورج و ژو (2001) ، پنهان كردن دانش سرنكو و بونتيس (2016) و ويژگي‌‌هاي شغلي هاكمن و اولدهام (1979) بود. روايي صوري و محتوايي ابزار پژوهش توسط تعدادي از اساتيد صاحب‌نظر و روايي سازه آن به‌وسيله تحليل عاملي تاييدي مبتني بر مدل معادلات ساختاري تأييد گرديد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم‌افزارهاي اس.پي.اس.اس.، اس.پي.اس.اس.سمپل پاور و آموس استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه سياست سازماني اثر منفي و معناداري بر خلاقيت كاركنان دارد. سياست سازماني اثر مثبت و معناداري بر پنهان كردن دانش دارد. پنهان كردن دانش اثر منفي و معناداري بر خلاقيت دارد. سياست سازماني بر خلاقيت كاركنان از طريق پنهان كردن دانش اثر منفي و معناداري دارد. ويژگي‌هاي شغلي مي‌توانند به عنوان تعديل‌گر در رابطه بين سياست سازماني و پنهان كردن دانش بر خلاقيت كاركنان وزارت ورزش و جوانان عمل‌كنند. بر اساس نتايج به مديران پيشنهاد مي‌شود سياست‌هاي سازماني را تا حد ممكن از بين ببرند و كاركناني كه دانش خود را به اشتراك مي‌گذارند را تشويق كنند تا احساس امنيت و تعهد حرفه‌اي را افزايش دهند.