اثر ميرسترين بر پارامترهاي اسپرم و سطح سرمي هورمون هاي جنسي در موش هاي صحرايي نر تحت استرس بي حركتي

No Title

سابقه و هدف: از آنجايي كه استرس يكي از فاكتورهاي مختل كننده دستگاه توليد مثل در موشهاي صحرايي به شمار مي آيد و مريسترين يك فلاونوئيدي است كه جهت بهبود تعدادي از بيماريها از جمله نا باروري استفاده مي شود، هدف اين مطالعه بررسي اثر تجويز مريسترين بر فاكتورهاي توليد مپل و هورمونهاي جنسي در موشهاي صحرايي نر بود. روش كار: اين مطالعه بر روي 50 سر موش صحرايي نر كه به طور تصادفي به 5 گروه مساوي كنترل (A)، شم كنترل (B) و آزمايش C,D و E تقسيم شدند(10=n). گروههاي آزمايش، روزانه استرس بي حركتي را به مدت يك ساعت در يك دوره 60 روزه دريافت كردند. گروه C در مدت مطالعه هيچ ماده اي دريافت نكرد، گروه E در 14 روز آخر يك روز در ميان 2/5 ميليگرم بر كيلوگرم مريسترين محلول در نرمال سالين دريافت كرد. گروه D در اين مدت يك روز در ميان نرمال سالين را درون صفاقي دريافت نمودند. يافته ها: سطح سرمي هورمون هاي FSH و LH، تستوسترون، وزن بيضه، مجاري اپيديديم، دفران، تعداد اسپرم و سرعت حركت اسپرم در گروههاي C و D در مقايسه با گروههاي A و B كاهش معني داري را نشان داد. ميزان كميت هاي فوق در گروه E در مقايسه با ساير گروههاي تست، افزايش معني داري نشان داد. مورفولوژي اسپرمها در تمام گروههاتفاوت معني داري را نشان نداد. نتيجه گيري: نتايج حاصل از بررسي حاضر نشان داد كه استرس بي حركتي موجب كاهش سطح سرمي تستوسترون، هورمونهاي گونادوتروپ و پارامترهاي جنسي در موش هاي صحرايي تحت استرس بي حركتي مي شود و تجويز درون صفاقي مريسترين موجب بهبود اين كميتها مي گردد اما بر مورفولوژي اسپرم اثرندارد.

No Abstract