تاثير سياست هاي نئوليبرال بر كاركرد علوم انساني در ايران

Impact of Neoliberal Policies on Humanities and Social Sciences in Iran

پس از پايان جنگ هشت ساله، گرايش دولت ايران به سياست هاي اقتصادي نيوليبراليستي مسبب زنجيره اي از آثار اجتماعي شد كه بخشي از آن در حوزه آموزش و پژوهش ملموس بوده است؛ تحولي پرمناقشه كه علاوه بر ايران در كشورهاي متعددي تجربه شده است. مقاله حاضر به بررسي آثار سياست هاي اقتصادي نيوليبرال بر توسعه علوم انساني در ايران اختصاص دارد. سوال مقاله اين است كه گرايش دولت ايران به سياست هاي اقتصادي نيوليبرال پس از پايان جنگ هشت ساله چه تاثيري بر كاركرد علوم انساني در اين كشور گذاشت. فرضيه مقاله اين است كه گرايش مذكور علوم انساني ايران را به سمت بازاري شدن سوق داد و آن را بيش از پيش در خدمت حفظ مناسبات ثروت و قدرت قرار داد. به عبارت ديگر، وجه انتقادي علوم انساني به طرز قابل توجهي ناديده گرفته شد. براي دفاع از فرضيه مقاله از روش پژوهش تركيبي استفاده خواهد شد. تلاش خواهد شد براي دفاع از فرضيه مذكور معتبرترين اطلاعات و داده هاي در دسترس مورد استفاده قرار گيرد.

After the eight-year Iran-Iraq war, Iran's neoliberal economic policies led to a series of educational and research issues; a problem that has been experienced in many other countries. This paper aims to provide an analysis of the impact of the neoliberal economic policies during the postwar era on humanities and social sciences in Iran. The paper will argue that the neoliberal policies dragged Iran's humanities and social sciences into the market-oriented and power‐oriented values. Neoliberal policies led to spread the corporate and marketized model of universities and research institutions, making them responsive to the needs of market and government agencies. Marketisation distorted educational goals and social functions of universities and research institutions. So, critical function of humanities and social sciences asking fundamental questions and informing the public, has become weak. In order to made convincing hypothesis, this paper has adopted a mixed method approach.