بررسي كاربرد نماهاي دوپوسته جهت بهره‌گيري از باد شهر منجيل درتهويه ساختمان‌ها

بحران‌هاي زيست‌محيطي، متخصصان را بر آن داشته تا راهكارهاي بهره‌گيري از انرژي‌هاي تجديد پذير را توسعه بخشند. اين امر ايجاب مي‌كند كه معماران تلاش خود را در راستاي انطباق راهكارها با شرايط اقليمي مناطق مختلف افزايش دهند. با عنايت به كاربرد نماي دوپوسته به‌عنوان يكي از راهكارهاي پايدار در استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير؛ پژوهش حاضر در تلاش است تا چگونگي استفاده بهينه از باد در تهويه طبيعي يك ساختمان مسكوني در شهر منجيل را موردبررسي قرار دهد. اين در حالي است كه سرعت و فشار باد در منطقه منجيل، كنترل و مهار آن را غيرممكن كرده و امكان استفاده از بالكن‌ها و بازشوها نيز به حداقل رسيده است. سؤال اساسي اين است كه: رابطه ميان مؤلفه‌هاي كالبدي نوع دوپوستگي، عمق پوسته، محل و نسبت بازشوها با سرعت و فشار باد چيست؟ فرضيه پژوهش براين استوار گرديد ‌كه: به نظر مي رسد فاصله ميان دوپوسته، تعداد بازشوها، اندازه و نسبت بازشوهاي پيشنهادي در پوسته بيروني؛ در كنترل سرعت و فشار باد در فضاي داخلي مؤثر است. در ادامه گام هاي پژوهش، با شبيه سازي مدل پايه، مشخص كردن مقادير متغيرها و ورود داده‌ها در نرم‌افزار ديزاين بيلدر نسخه 6.1.0.6؛ نتايج حاصله به روش تطبيقي قياس شده است. نتايج نشان مي دهند كه دوپوستگي نقش حائز اهميتي در كاهش سرعت و فشار ميان پوسته نسبت به محيط بيروني داشته و در تنظيم آن براي استفاده در تهويه مؤثر است. از سويي ديگر، ميزان كاهش سرعت و فشار، رابطه مستقيمي با فاصله دوپوستگي داشته و همچنين بازشوهاي عمودي بهره‌وري مناسب‌تري نسبت به بازشوهاي افقي دارند.