ارائه الگوي نظام‌هاي شتاب‌دهنده توليد علم از نظر اعضاي هيئت علمي علم اطلاعات و دانش‌شناسي دانشگاه‌هاي‌ دولتي ايران

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسايي ابعاد و عوامل مؤثر بر شتاب‌دهنده‌هاي توليد علم از نظر اعضاي هيئت علمي علم اطلاعات و دانش‌شناسي دانشگاه‌هاي دولتي ايران و ارائه الگوي مناسب جهت اجرا در دانشگاه‌ها و مراكز علمي كشور انجام شده است. روش‌شناسي: اين پژوهش، آميخته از نوع اكتشافي متوالي و با تلفيق دو روش كيفي و كمّي (توصيفي‌پيمايشي) انجام شده است. جامعه آماري پژوهش در دو بخش كيفي و كمي به‌ترتيب شامل 15 خبره و 385 نفر از اعضاي هيئت علمي بودند كه به روش نمونه‌گيري نظري و خوشه‌اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها، در بخش كيفي مصاحبه نيمه‌ساختمند و در بخش كمّي پرسشنامه محقق‌ساخته با 161 گويه بود. تجزيه وتحليل داده‌ها در مرحله كيفي با روش كدگذاري داده‌هاي كيفي با نرم‌افزار MAXQDA.2018 و در مرحله كمّي بر مبناي روش تحليل مؤلفه‌هاي اصلي و همچنين مدل‌يابي معادلات ساختاري (SEM) در نرم‌افزارهاي SPSS و PLS انجام شد. يافته‌ها: بر اساس يافته‌هاي پژوهش، و تعيين ابعاد و عوامل مؤثر بر شتاب‌دهنده‌هاي توليد علم از نظر جامعه فوق در 6 بعد شامل پديده‌‌محوري در نظام‌هاي شتاب‌دهنده، شرايط علّي، راهبردها، شرايط زمينه‌اي، عوامل مداخله‌گر، و پيامدها شناسايي شدند. سپس با تأييد نظر خبرگان الگوي نهايي ارائه گرديد. نتيجه‌گيري: به‌طور كلي مي‌توان بيان داشت كه لزوم توجه جدي و سيستمي به همه ابعاد نظام‌هاي شتاب‌دهنده توليد علم از نظر اعضاي هيئت علمي الزامي است؛ و اين موضوع سبب توسعه متوازن، هماهنگ و اثربخش در دانشگاه‌هاي كشور و درنتيجه ارتقاء، شكوفايي و بلوغ دانشگاه‌ها مي‌گردد.