تحليل پديدار شناختي عوامل مؤثر بر كيفيت زندگي معلمان در دوران آموزش مجازي

همه‌گيري ويروس كرونا بحران بي‌سابقه‌اي درزمينهٔ اشتغال و آموزش‌وپرورش ايجاد كرده است. شيوع اين ويروس و متعاقب آن مجازي شدن آموزش، تأثيرات منفي و زيان باري بر كيفيت زندگي معلمان داشته و باعث به وجود آمدن چالش‌هايي در امر آموزش وزندگي شخصي آنان شده است. پژوهش حاضر با اتخاذ رويكرد كيفي و روش پديدارشناسانه به شناسايي عوامل مؤثر بر كيفيت زندگي معلمان در دوران آموزش مجازي پرداخته است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل معلمان ساكن شهر اصفهان در سال تحصيلي 1400-1399 بود كه 17 نفر از آن‌ها از طريق نمونه‌گيري هدفمند تا رسيدن به حد اشباع انتخاب شدند. جهت گردآوري داده‌ها از مصاحبه نيمه ساختاريافته و براي تحليل داده‌ها از روش تحليل مبتني بر ون منن استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهد كه كيفيت زندگي معلمان در دوران آموزش مجازي متأثر از دوازده مضمون فرعي بود كه در پنج عامل اصلي شامل مشكلات اقتصادي، فرسايش شغلي، كاهش تعاملات بين فردي، فقدان اوقات فراغت و فشار رواني طبقه‌بندي شد. اين پژوهش مي‌تواند در شناخت بيشتر مشكلات و نيازهاي جامعه معلمان در در دوران آموزش مجازي، راهگشا باشد.