بررسي مدل هاي سالمندي كارا براي يافتن الگوريتم هاي مسيريابي شامل اتصال در مسيرياب هاي شبكه روي تراشه

فاقد عنوان

قابليت اطمينان در مسيرياب‌هاي شبكه‌ روي تراشه به‌طور جدي با سالمندي مواجه هستند و يك نقطه خرابي محسوب مي‌شوند. لذا ارايه راهكارهايي براي تحمل‌پذيري اشكال در آن‌ها از اهميت بالايي برخوردار است. بازپيكربندي شبكه و مسيريابي تحمل‌پذيري اشكال، از جمله راهكارهاي نوين براي حل اين مشكل هستند. براي ارايه اين مسيريابي‌ها، بايد به مدل اشكالي كه الگوريتم مسيريابي را ساده‌تر مي‌كند توجه كرد. چالش اصلي براي طراحي الگوريتم‌هاي مسيريابي آگاه از سالمندي، ارايه مدل‌هاي سالمندي كارآمد براي يافتن الگوريتم‌هاي مسيريابي شامل اتصال در شبكه است. از سوي ديگر، داشتن دانش مرتبط با ميزان سالمندي هر يك از اجزاي شبكه، گام موثري در ارايه مدل سالمندي كارآمد است. در اين مقاله، در راستاي طراحي مدل‌هاي سالمندي و الگوريتم‌هاي مسيريابي آگاه از سالمندي كارآمد، مدل‌هاي سالمندي كارآمد براي يافتن الگوريتم‌هاي مسيريابي شامل اتصال در مسيرياب‌هاي شبكه روي تراشه بررسي شده است. سپس جهت بررسي ميزان سالمندي هر يك از اجزاي شبكه، شبيه‌سازي‌هاي مبتني بر شبيه‌ساز بوكسيم انجام شد. نتايج شبيه‌سازي‌ها حاكي از آن بود كه براي يك شبكه توري 6×6 در هر دو حالت ارسال و دريافت فليت، ناحيه داغ در مربع دروني 4×4 شبكه واقع مي‌شود. اين ناحيه، در برگيرنده مسيرياب‌ها و پيوندها با بيشترين نرخ ارسال و دريافت و به عبارتي مستعدترين نسبت به خطاي سالمندي است. بررسي و مقايسه شبيه‌سازي‌ها در حالات مختلف به ازاي الگوهاي ترافيكي مختلفي مانند الگوي Uniform، Transpose و Shuffle و هم‌چنين به ازاي الگوي ترافيك واقعي SPARSE نشان مي‌دهد در مسيريابيXY، مدل بررسي شده توزيع يكنواخت‌تري نسبت به ساير روش‌ها دارد و نقاط داغ ان كاهش يافته است

notabsract