آسيب شناسي بين المللي سازي برنامه درسي دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي مستقر در مناطق آزاد كشور

آنچه كه مسأله اصلي پژوهش حاضر را تشكيل مي دهد، بررسي وضعيت موجود و آسيب شناسي بين المللي سازي برنامه درسي دانشگاه و موسسات آموزش عالي مستقر در 7 منطقه آزاد كشور به منظور دستيابي به راهكارهايي در جهت غلبه بر اين آسيب ها مي باشد. پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي – پيمايشي است. جامعه آماري شامل 37 دانشگاه و موسسه آموزش عالي مستقر در مناطق آزاد كشور است كه به روش سرشماري كليه جامعه آماري به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و براي گردآوري داده ها از روش كتابخانه اي و پرسشنامه محقق ساخته و نيمه ساختارمند بهره برده شد. پس از جمع آوري داده ها، تجزيه و تحليل آن در دو سطح آمار توصيفي شامل جداول توزيع فراواني و نمودارها و آمار استنباطي شامل  آزمون واريانس، آزمون فريدمن، تحليل t تك نمونه و t همبسته يا زوجي مورد پردازش قرار گرفت. يافته ها : 20 مؤلفه از جمله برنامه هاي درسي بين المللي به عنوان شاخص هاي توصيفي حمايت دانشگاه از فعاليت هاي آموزشي بين المللي معرفي و به ميزان اهميت رتبه بندي شدند و نتايج اولويت بندي فريدمن نشان داد كه مسائل اقتصادي/مالي و مسائل سياسي/ديپلماتيك بيشترين تأثيرگذاري را بر عدم موفقيت بين المللي سازي دارد. نتايج: وضعيت بين المللي سازي در دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي مناطق آزاد كشور چندان مطلوب نبوده و آموزش عالي مناطق آزاد براي همگام شدن با اين حركت و دستيابي به اهدف اسناد بالادستي  كشور نيازمند ارائه الگويي مناسب براي بهبود وضعيت  مي باشند.