بررسي رابطه بين امنيت شغلي با تعهد سازماني(مورد مطالعه: تعاوني توليدي روستايي استان اردبيل )

امروزه موضوع مديريت منابع انساني اهميت يافته و از شاخص‌هاي سنجش ميزان برتري سازمان‌ها نسبت به هم، كاركنان شاغل در آن سازمان‌ها هستند از اين رو موضوعات مرتبط با منابع انساني از جمله امنيت شغلي كاركنان مهم تلقي مي شود. ادراك امنيت شغلي بالا تأثير چشم گيري بر نيت‌‌هاي كناره گيرانه، قصد ترك شغل، رضايت شغلي، رفتار شهروندي سازماني، تعهد سازماني، رفتار سياسي و افزايش بهره‌وري سازمان دارد. از اين رو سازمان‌ها در تلاشند با افزايش امنيت شغلي و تامين نيازهاي كاركنان به آن بازدهي لازم برسند. از اين رو هدف از اين مطالعه بررسي ميزان تاثير امنيت شغلي بر تعهد سازماني در تعاوني هاي توليدي استان اردبيل است. اين پژوهش بر اساس هدف، از نوع توصيفي و همبستگي بوده و حجم جامعه آماري 305 نفر است كه تعداد 169 نفر انتخاب شده و پرسشنامه بين آن ها توزيع شد(به دليل عدم دسترسي به جامعه آماري، 305 نفر آز آنان براي مطالعه انتخاب شدند). براي آزمون فرضيه هاي پژوهش از روش همبستگي، استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه امنيت شغلي به طورمستقيم بر تعهد سازماني در مشاغلي همچون تعاوني ها تاثير دارد. در اين مطالعه همچنين همبستگي بين ابعاد امنيت شغلي و تعهد سازماني از جمله؛ تمركز بر شغل جابجايي كمتر در شغل، انتخاب شغل مناسب، رضايت شغلي، رضايت اقتصادي، عاطفي بودن محيط كار، احساس آرامش، تعهد سازماني و دفاع از سازماني مورد تاييد قرار گرفت كه در اين بين بعد عاطفي بودن محيط كار با ضريب همبستگي 78/0 بيشترين تاثير را بر تعهد كاركنان تعاوني هاي توليدي دارد

No English Abstract